Laura van der Zee is Digital Awareness Officer bij gemeente Groningen en volgde de training KIM voor niet-leidinggevenden®.  

“Toen ik begon aan de KIM voor niet-leidinggevenden was ik net van functie gewisseld, had een nieuwe leidinggevende en had behoefte aan wat richting. Mijn leidinggevende zei iets wat bleef hangen: ‘Wie ben jij in je werk? Ik denk dat het goed is om voor jezelf een werkidentiteit te vormen.’ Dat was voor mij de aanleiding om op zoek te gaan naar een training die niet alleen over vaardigheden ging, maar ook over mij als mens. Zo kwam ik uit bij de KIM voor niet-leidinggevenden®. 

Vanaf het begin van de training voelde ik: dit is geen cursus die je ‘even doet’. Je stapt echt een bubbel in. Je slaapt ergens anders, je eet samen, werkt samen. Al het andere valt even weg, waardoor je volledig met jezelf en de groep bezig kunt zijn. Dat vond ik spannend, maar achteraf gezien was dat precies wat het zo krachtig maakte. 

De eerste twee modules waren het pittigst. In de eerste werd ik direct geconfronteerd met hoe ik overkom op anderen. Mijn reflex was om mezelf te willen uitleggen of verdedigen, maar dat was natuurlijk juist niet de bedoeling. Je kijkt, luistert en neemt het in je op. Dat was dus confronterend, maar ook heel waardevol. In de tweede module doken we nog verder naar binnen. We onderzochten waar bepaald gedrag vandaan komt en welke patronen je met je meedraagt. Mijn ‘draak’, zoals ze dat noemen, bleek te maken te hebben met bescheidenheid. Ik had mezelf aangeleerd om op de achtergrond te blijven, niet te veel van mezelf te laten zien. Dienstbaar zijn, vragen stellen, zorgen dat de ander zich prettig voelt. Dat leek heel sociaal, maar ik merkte dat ik mezelf daarin ook een beetje kwijtraakte.  

Mijn leerdoel werd dan ook: meer van mezelf laten zien. Niet harder worden, maar eerlijker. Over mezelf praten, ook als dat ongemakkelijk voelt. Eerlijke feedback geven, ook al was ik bang voor de reactie. Dat heb ik tussen de modules door meteen in de praktijk kunnen brengen. Dat voelde soms letterlijk ongemakkelijk in mijn lijf, maar ik merkte ook: er gebeurt iets. Gesprekken werden echter. Mensen werden meer open. Op den duur ervaarde ik meer rust, doordat ik in verbinding stond met mezelf. 

Wat deze training voor mij echt bijzonder maakte, was de combinatie van diepgang en veiligheid. De trainer voelde feilloos aan wat de groep nodig had. Soms een theoretisch model, soms juist een ervaringsopdracht. En altijd met ruimte voor wat er op dat moment speelde. Ook de groep zelf was van enorme waarde. We verschilden in leeftijd, achtergrond en ervaring, maar iedereen zat er met dezelfde intentie: zichzelf ontwikkelen. Dat maakte dat je veel van én met elkaar leert. 

De impact van de training merk ik nog steeds. Privé ben ik meer open en meer in verbinding met mezelf. Op mijn werk geef ik makkelijker feedback en stel ik andere vragen. Ik merk dat mijn team daar ook op reageert en dat we als geheel zijn gegroeid. Als ik iets zou willen meegeven aan mensen die twijfelen, dan is het dat het nooit te vroeg óf te laat is om in jezelf te investeren. Ik was eind twintig en dacht even: is dit niet iets voor later? Maar ik ben ontzettend blij dat ik het nu heb gedaan. Deze training heeft me geholpen om steviger te staan, zonder mezelf te verliezen. En dat neem ik de rest van mijn loopbaan mee.”